May naalala na naman ako. :(
Filipino Time. Kabanata 29: Mga huling salita kay Kapitan Tiyago.Yung aral na iniwan sa’min ng kabanatang ‘to: “Huwag katakutan ang kamatayan, sa halip ito’y dapat na paghandaan.”
Sabi ni Ma’am Blancaflor, natatakot kang mamatay kasi alam mong hindi kaya ng mga taong nagmamahal sa’yo na mawala ka.
Kailangan habang nabubuhay tayo, matuto tayong magpatawad sa mga taong nagkasala sa atin at humingi ng tawad sa mga taong nagawan natin ng kasalanan, simulan na nating ipadama sa mga taong mahal at nakapaligid sa atin na mahal talaga natin sila, higit sa lahat araw-arawin natin ang paggawa ng kabutihan sa kapwa.
Grabe, naantig lang talaga ‘ko dito sa mga sinabi ni Ma’am. Well, sabagay, totoo naman talaga lahat ‘to. Dahil oras na wala ka na sa mundong ito, huli na ang lahat para sa’yo.
(via ecstaticjunoscripts)
Sa hinaba-haba ng panahon, sa dinami-dami ng mga gawain, sa sobra-sobrang kapaguran, ngayon ko lang ulit nabuksan ‘tong blog ko. Jusko, inaamag na! Teamgle naman oh! O_O Ang dami na nangyari sa nagdaang mga araw at panahon. Sa kawalan ko ng bakanteng oras, di ko na naaasikaso ang blog na ‘to. :(
Sana, maupdate ko rin ‘to, somehow. Kahit every other day. -_-
Pero kanina, dumating ang isang balitang nagpagising sa aming mga diwa sa kabila ng malamig na panahon.
Naexcite ako ng sobra sa JS Prom. =) Gusto ko maging “Mr. Senior”. LOL. :) Kaso, si Rofrics na lang. MR. nga eh. :D Pero, gusto ko kapartner si Esang. ;)
Oh girls, paghandaan ‘to! Kayo din boys! :)))
Namimiss ko na to. :))))
(Source: squeegool, via lagniappefrommyharbinger-deacti)
Gusto ko sana pumunta ngayon ng Paskuhan sa UST. Kaso, walang kasama. ;( Matulog na lang. :) Good Night. -_-
Huh?! :) Anything. Nasa wishlist ko na yun, wait lang, white long sleeves ata?! Kung wala, ikaw na bahala. :D
